24 Ocak 2010 Pazar

bir rüzgar savursa beni...


bir rüzgar savursa benı ayagımda naylon terlıklerımle bahcelerde kosturdugum o gunlere...tek derdımın elımdekı bebegımın oldugu ne canımın yandıgı ne can acıttıgım o gunlere...sobaya yaklaştığımda kızarlardı hep ama şimdi kalbim daha çok acıyor elimde yeşil eriklerim yine terasta oturmalıyım gün gelecek gideceğim dediğim evime bakmalıyım...yokuştan dedem elinde pazar torbasıyla cıkarken kosturmalıyım ruzgar yuzume carpa carpa...torbaları aralayıp almalıyım naneli sekerımı...yine öpüvermeliyim dedemi tras olmus yanagından ılk saatler olsun dıyen ben olmalıyım...

hıdrellez günlerinde catıdan ındırmelıyım tum gazetelerı tum sokak baslarına gıdıp toplamalıyım karınca topragını bereket olucak dıye dagıtabılmelıyım amcama vermelıyım sarıp,,,kiraz mevsimi geldiğinde amcamın aldıgı kırazlardan küpelerim olmalı,,,fuara mahallede ılk gıden ben olmalıyım...iyilerin yanında kötüleri görmeliyim canım acısada...

leblebi tozu yutmalıyım,yokuş asagı kosarken yumurtaları yıne ben kıramalıyım...

pazar gunlerı kofte ekmek yemelıyım yanındada cam sisede kola....

bayram gelmeden yufkalar acılmalı cevızler hazırlanmalı arada tırtıklamalıyım cevızden... her eve gıdılmelı komşuanne ,serıfe babane derken her gece bı evde yerlerde carsaflar....

hersey ne kadar saftı ne kadar duru kimsenin derdi para deildi mesala,kimse can yakmak için açık bulmaya çalışmazdı...yada bunları ben gormezdım...ne can yakmıstım,ne canım yanmıstı bu kadar derin tek derdim elimdki bebeğim....

1 yorum:

gülkokulu dedi ki...

Canım benim ne kadar güzel kaleme almışsın o günleri. Keşke hiç büyümesek hep çocuk kalsaymışız değilmi? Ama hayat su gibi akıp geçiyor yeri geliyor içimiz acıyor yeri geliyor en ufak şeylerden bile mutlu oluyoruz.. Sen benim için hala o saf ve gülen yüzlü kızımsın kimsenin içini acıtmasına izin verme çünkü benim için çok değerli ve çok özelsin..Seni çok seviyorum...