24 Ocak 2010 Pazar

pi-nok-yo


nerden ne zaman niçin başlatıldı

bu hikaye diye sorar oldum şimdilerde

bazen eski bi yüzü hatırlatır sözün,

bazen eski bir dostta rastlarım sende....

neyi çok istesem o en çok acıtan

olur canımı ...

tek şeritli bir yola geri geri girebilirim,

fizana kadar seni sağ salim yine götürebilirim

yanıma oturur oturmaz gözlerinin içine bakıp,

en sevdiğin halimle gülerek

gökkuşağına gidebiliriz diyebilirim...

bu kez pinokyo ben olabilirim...

ama bu kez sen beni sev delice sev

çünkü ihtimal dahilinde değilim...

sorularıma cevap vermedğinde anladım,

bıraktığım yerde yaşatmaya çalıştığını beni!!!

düşler ülkesine yolculukta iki koltuk ayırtılmıs

sen her yolculukta yok olan haylaz cocuk,

ben aramaktan vazgecmeyen yoldaş

her yolculuğun sonu varmış pinokyo,,,

yollar belkide hiç başlamadan tükendi...

istediğim hüzünden uzak mutluklardan ibadetti,

gözyaşına tutsak olmadan yüreyebilmek...

ya ben çok geç kaldım yada sen erken yol aldın...



Hiç yorum yok: