7 Şubat 2010 Pazar

olunmazı oldurmak...

olunmazı oldurmak denize yüzmeye bilmeyen birinin tokatları kadar sert gelir insana...
hiç yokmuş varsaydığın tüm gerçekleri görmeye başlarsın bi şekilde...
körlük her insanın genetiğinde var bence iyi olanı görememe,kötü olan ne varsa görebilme yeteneği hepimizde mevcut...
bi otobüs misali ömrüm her durakta duruyorum ve bi kişi iniyor ya sevdiğim adamı yolcu ediyorum,ya bi dostu yada arkadası...bi şekilde devam ediyorum işte yolculuk vuslata kadar devam ediyor...giden tüm yolcular ezberimde ve bi şekilde biliyorum yollar keşisiyor...verdikleri acılar geçiyor belki her gidenin ardından yeni bi giden geliyor giden dost yanında sırlarını,giden aşk ruhumun bi parçasını yanında götürüyor...bzen verdiklerini geri alamazsın hayattan ya sımsıkı tutucaksın yada dalga geçmesini bileceksin...çok özlüyorum tüm yolcuları...bir koku, bir yemek,bir şarkı,kordonda bir sahil turu,yağmurlu bir günde ıslanmam belkide,içtiğim her salep aklıma düşürüyor birilerini...hepsini seviyorum her anımın....
içimden şehirler geçiyor her durakta iniyor görmüyorsun seni en sıcak ben öperdim yinede bilmiyorsun!!!!

Hiç yorum yok: