19 Mart 2010 Cuma

özledim...
belki bu kadar derin olmazdı acın yaşananlar olmasa, belki bu kadar canı acıyan olmazdım severken sevilmediğimi görseydim...
farkında değildin belki ama sen benim sığınağımdın...bilmiyorum neden bu günlerde sesine muhtacım neden nefretimin üstünü bir toprak misali örtüyor hasretin...
yaptığın haksızlıklarla boğuşmuyorum eskisi kadar, yüzüme teker tker bir tokat gibi çarpsada hayalin gözyaşına yenik değil bedenim...
kızdığında dudaklarını ısırmanı,kıskanclıgında sert bakısını,bana kızısını bagırısını,kararlılığını,yemek yiyişini,hasta oldugumda ustume tıtreyısını,aglamanı,gulmenı en mutlu anındakı surat ıfadenı,çaresiz kaldığında sımsıkı sarılmalarını,tenının sıcaklıgını,öfkeni,kendini bilmez benciliğini özledim...
ama artık herşey için o kadar geç ki...

2 yorum:

Paria dedi ki...

ah ahh.çok koydu bu yazı.

çaresizce özlüyoruz.

ebruu yeşilyurt dedi ki...

içim sızladı....