21 Mayıs 2010 Cuma

vedamsı bişey ..

vedalar hep zordur ya...yada benım bunyem kaldırmıyor böle şeyleri yeterince yordu beni vedalar bi süre yazmak istemiyorum belki tamamen kapatırım belki başka bi adreste zıyaret ederim sizi...
ben hiç ipekböceği gibi ağlar örmedim etrafıma...çünkü sonunda ucup gıtmek yıtırılmek vardı...kime değer verdiysem döktüm içimi sonunda samimiyetim vardı...gidenler oldu kalanlar oldu...her giden bir anı bıraktı canımı işte bi şekilde yaktı...dostumu kaybettım yasadıgını bılmek yetmıyor işte bazen anlatacak ne kadar şey varsa kendı kendıme sayıklıyorum yerine kimse konulmuyormuş bugün bir kez daha anladım...herşeyi bucakta bırakmışız oysa dostluğumuza dair elim bugün telefona gitti öle sinir oldum ki herşeye herkese...sonunda yıne kendıme ettım,telefonu kırdım,bantla yapıştırılmış ilken bi telefonum var...
yağmuru sevmiyorum hep bucağı getiriyor aklıma,uzun bir yokuşumuz vardı okula giderken oflamlarımla cıkardım bir bakkalda durup hep cıkolatamı alırdı yanında küçük su...bgunde ızmır yagmura teslımdı...bir ara işyerinde çöp bahanesiyle cıktım...binlerce anı gecti önümden...
derin bir of çektim gökyüzüne baktım yine yine şükrettim...yağmurla beraber ben yine gözyaşlarına teslimdim...
nese herşey güzel olacak yorgunum çok vedalarıma dikkat etmeliyim ölümü bikez daha anladım iyiki vedalaştım,ufakta anılara ortak olsak nur içinde yatsın dilerim...
gelecek bir anda karşılasmak ümidiyle...

Hiç yorum yok: