17 Haziran 2010 Perşembe

nankör olan biz değiliz duygularımız...

hepimiz nankörlüğe bir şekilde yakınız ya yaşarız yada yaşatırız....
hayatın süregelen hızıyla duygularımız nankörleşiyor aslında özümüzde sadığız her sözümüze,her sevdiğimize...düşünsenize annemiz en büyük örnek büyüdükçe nankörleşiyoruz ilk yürümeye başladığınız zmanları düşünün,okula gittiğiniz günleri büyüdükçe zman ilerledikçe o sımsıkı tuttuğu elinizi bıraksın diye uğraşıyoruz...seversiniz sevilirsiniz uçup gidince yuvadan gün akışıyla unutup gidersiniz işte biz değiliz aslında duygularımız nankör...

1 yorum:

masal dedi ki...

duygularımızda çocuk kalamıyor desene..Ne kadar üzücü..:(