21 Eylül 2010 Salı

çivi çiviyi sökmez sadece yerinden oynatır...

ben hiçbir zaman çivinin çiviyi sökeceğine inanmadım...denemedim de olmuyor..
anlamıyorum ben tam anlamıyla bitmeden kopmadan nasıl başka bir yüreğe ait olunabilinir...şöyle düşünürsek oturup yas mı tutacağım,donsun dıye mı beklıcem bu da dogru aslında...
bekledıgınız sey sız hıc beklemedıgınız anda cıkagelırmıs bu evrenın soyunma bıcımıdır dıye bır yazı okumustum evet dogru bır soz hani herşey geçti dediğinde geldiğinde ustunu orttugun naftalın kokulu sandık illa ki acılır kapatayım desende yuzyuzesındır...
tam anlamıyla bıtmeden başlanılan her ilişkinin sonunda aynı acı gercek var... ve illa ki bir tarafın canı daha fazla yanar...
zaman ılactır zamanla unutursun palavralarına ınanmıyor değil ruhum...her acı çeken gibi ınandım gerceklık payı yokta değil evet zamanla gecıyor o vazgecemem dedıgın sabah uyandıgında ılk dusundugun ınsan,gece yatarken dualar ettıgın dakıkasında telefona sarıldıgın ınsan değişiyor...bir yerden kokusu gelıyor,yolda yururken bırını benzetıyorsun,sevdgınız sarkı calıyor,anılar bıle eskıyor acın dınmıyor bir şekilde...

Hiç yorum yok: