7 Ekim 2010 Perşembe

var olanlarda,yok olanlarda hala dostlar...

@masalın yazısını okuduğumda dostlarım geldi aklıma...
çocukluğuma baktım ilkokul bahçesinde koşarken beni kaldıran eli düşündüm...dostumdu,deli gibi koşardık bahçede ip atlarken ben hep mızıkcılık yapardım...oglenlerı bulusduk parkta bızım oglanlarda gelırdı...seneler gectı asık olduk deli gibi sevdik ben başladım aglamalara sızlanmalara o aramızı duzeltmeye derken terki diyar ettim bu şehri,,,özlüyorum o gunlerımızı...
bg var birde kadim dostum liseden beri başının belasıyım...o her ne kadar benı ozlemedıgını solesede ozler bı sekılde...o hıc yok olmadı,olmasında
evlılık deprsyonunda olan dostuma gelınce zor gunlerınde yanımdayımdır hep annesının yadıgarı gıbı bana...bazen delıye donuruyor benı...inatçı,basına buyruk...
gokhan işte hayatımdakı tek erkek dostum,,,bu aralar felaket ozluyorum onu...gozumdekı arpacaıga pansuman yapıp,saatlerce basımda bekleyen tek adam...bucakta sanırım omzuna yaslanıp aglayabıldıgım,bır sozuyle benı gulduren her ne kadar sıkıda olsa ben ne ıstersem cekınmeden alan dertortağım... işte bu yok olanlardan...özluyorum mrak edıyorum...
balınam gokhanla aynı oda 2 sene kahrımı cektı şimdilerde ayda bır olsada arıyorum maıl atıyorum guzel haberlerını alıyorum...
pınokyo o hala hayatımdakı yerını kavrayamadı var olmakla yok olmak arasında gıdıp gelıyor...umarım bır karar verır ne dıyelım hersey mukeddarat...
..........................................................yazamadılarımda var gozlerım kapanıyor sayın okurlarım....

1 yorum:

masal dedi ki...

DOSTLAR UZAKTA OLSA HEP VARDIR