2 Kasım 2010 Salı

çocuk işte...


içimdeki hırçın çocuğu nasıl akıllandırım bilmiyorum...
offlarla başlayan sözleri binbir şikayetlerle devam ediyor...
keşke diyor amayla bitiyor sonra tüm cümleleri
hafifletici sebepler buluyor yaşadığı hayal kırıklıklarına
elinden şekeri alınmış çocuklar gibi hıçkırarak ağlıyor,,,
koltukta büzüşerek uyarken buluyorum sonra kucağında sarı ayıcığı....

Hiç yorum yok: