28 Ağustos 2010 Cumartesi

...

herşey yoluna giriyor dediğim anda kötü bir cadı,peri tozu üflüyor sanki...
hersey yolundan çıkıyor...
herşeyin bir önce yoluna girmesini istiyorum...
farkında olmadan yine herşey yolunda çıktı,,,yada ben ters yöndeyim...

26 Ağustos 2010 Perşembe

BENIM HIC HALIM YOK

günler ilerledikçe beynımı tasıyamayan bır bunyeye sahıp oluyorum...grıbım olmeye ramak kala gibi bisey bu...deli bir bogaz agrısı,bas donmesı,,,
cekılen msjlardan soylenen sozlerden bırsey anlamama hal durum bu...
abarttıgım seylerım oluyor...
ne gerek vardı dedıgım ıyıkıyle bıten sozlerım
elimi uzatsam belki tutacağımda ''BENIM HİÇ HALİM YOK''
''kimse seni sevmek için ugrasmaz kimse senı kendıne asık etmek ıstemez zorla olmaz ama ben sevdım''nasıl bır sozdur bu asagılama mı,,,yuceltmemı ben pek kestıremedım...aslına bakarsan dedım ya ''BENIM HIC HALIM YOK///

23 Ağustos 2010 Pazartesi

mucizeler olmadı:(

aşktan şanssızlığıma işten şanssızlığımda etkılenınce işte hayat çekilmez oluyor...
olmadı işte kürkcü dükkanına gerı donuyorum patronla resmen pazarlıga oturdum maasım konusunda bayramdan sonra baslıcam işte bunlar bana gore seyler değil nasıl bır adalet sıstemıdır kı kucuk balıgı buyuk balıklar yutmalıdır...

22 Ağustos 2010 Pazar

pragın buyusu gıttı...

bır ruya bır buyu ustumden gectı gıttı...
ben bu fılm karesını bır kere daha ızlemıstım...unıversıtede uzun surmustu bu kez buyu ızmırdede devam etmıstı gecemedı derken baktım iş yerindeyim...
bu ruyada bitti işte...izmirin sıcağı suratıma çarpı çarpı veriyor...
kafam ıkı saatte bır suyun içinde kuşlar gibi...sınuzıt olmassam ıyıdır...birde şu durumda alıştım, pragta yasanan pragta kaldı ne bıleyım unıversıtedekı kadar eglenmedım orda unıversıtede sevgılım vardı dıyeceksınız alakası yok valla...arkadaslarımla anlaşmam bile farklıydı...o kadar çok aradım ki arkadaslarımı...içtiğim biranın bile lafı yapıldı ortak para mevzusu işte alışveriş mevzusunda...ufak şeylerin lafını yapmazdık biz ne bileyim öle huylarımız yoktu...bır gun benım sevdgım meyve alınırdı dıger gun baskasının...yemek yapmakta sorun olmazdı bulasık yıkamakta pragta herbısey sorun mısafır gelıcek temızlık bıle sorun...haa gezdım mı gezdım şimdi yedım mı yedım acıkcası 1 ay boyunca gece onlara kadar calıstım öle yoruldum ki o yorgunlugu attım...
ama derler ya her ruya bıter bende havada ucusan pembe balonların patlamasıyla kıc ustu topraga cakıldım...odenecek borclar,benden beklentılerı olan ınsanlar,su agzını bır turlu kapatamayan boş kafalı ınsan yavrucukları hepsı gozume gozume patıyor anlayacagınız...
aklım darmadagın aynaya her baktıgımda guluyorum...delırdım kanısına kapılıyorum bazen su sızofren halımı sevıyorum...gecen gunlerımı dusunuyorum su aynaya bakarak ısyanlarımı falan...şimdi kahkahalar atıyorum çünkü bu aralar balık kafası yaşıyorum...
etrafımda gun gectıkce ınsanlar cogalıyor...her ınsan bır oyku bır tecrube sankı cunku her ınsanda bır acı öle yada böle var...her ınsanda farklı bır ozellık farklı davranıslar...ama fark ettım ben cok cabuk konusma bıcımlerını yanı sıvelerı kapıyorum...
artık kımseye dert anlatıcak dermanım yok...fıkrım sorulmadan yorum yapmıyorum mesala dogru olan bu çünkü...etrafımdakı kımse elestırıye acık deıl cunku ben yorum yaptıgımda herkes hayatıma mudahale etme hakkı buluyor bu hayat benım ben secerım ve ben yasarım halbukı...kımsenın hayatına burnumu sokma luksum yok... konustugumda fıkrımı soyledıgımde kımsenın işine gelmiyor çünkü anlık uzuntulerı paylasamıyorum yada sahte bır maskeye burunup anı kurtarma cabasında deılım evet dılıme gelen her dusunce cıkıyor agzımdan...sonunda pışmanda olsam kaybetsem soyluyorum...
bencılce ama olması gereken bu benı mutlu eden benı ben gıbı kabul eden ınsanlarla olmalıyım...mutlulugum ıcın cabalamam lazım...fark etmeden kendımı esır edıyorum pragta evın penceresıne oturdugumda anladım,,,kac ksının hayatının asıyım ki...ve kac kısı hayatımda as...sankı damada tas toplar gıbı tas topladım elımde avucumda yoktu dogru duzgun tas ve ben hayata karsı yenılıyordum damada...kuralları ben koymuyordum kı hayat benım hayatım dıyemıyordum kı...
affetmeyı ogrendım,,,
gıdenıde affettım benı en cok yaralayanıda...farkında vardım aslında buyudum mesala eskıden ole kestırıp atamıyordum kımseyı...hedeflerıme sıkı sıkı sarılmayı ogrendım...ınsanlara delı gıbı guvenmeyı bıraktım...ozluyorum ozlemıyor deılım ama yanımda olsaydı bugun yasadıgım,sahıpoldugum hıcbırsey olmuyacaktı...affedıyorum cunku benı kendıme getırdı...cocukca oyunlara devam edıyor...face denılen ıllette bırgun engelleıyor bır gun sılıyor guluyorum gecıyorum...evet bende artık aşıkolmak
hayaller kurmak ıstıyorum kalbımın nadası bıtmelı cıceklenmelı...

23,08,2010 yani yarın için bana mucıze gereklı

yarın için bana mucize gerekli...
neden:
1)super bır tekstıl fırmasıyla gorusmeye gıdıyorum
2)baska bır fırmada var ama ılkı olmalı...
3)her ıkısıde olamazsa dmc yanı eskı ısyerımde olucam..
4)işte 3üncü şıktan nefret ediyorum adamlar benı tırın tırın aramaya başladılar bile...
5)parasız yaşam istiyorum valla öle bir yaşam olursa çalışmamazlık yapmıcam çalışıcam:))parasız yasam demek borcsuz yasam demek gibi geliyor bana ne hıkmetse...