24 Ekim 2010 Pazar

oksijen kafa yaparmış:))

nasıl yoruldum,,,
nasıl huzur buldum anlatamam herhalde...
farklı bir deneyim daha hayatıma eklendi fena mı ayda bir bunu yapmalıyım...kolestrolüm bu ara cok yüksek umarım düşmüştür yaklaşık 7 km yı gecıyordu...görecededen başladık yürüyüşümüze,bir kır kahvesınde çay içtik oraya vardığımızda ben anca yenı uyanıyordum zaten...çay kahvaltı cok ıyı geldı...bu kız cok sessiz bile dediler benim için bu bir ilk yani...bende anlamadım bu halimi her adımda başka hayallere daldım,her adımda birilerine kızdım birine küfür ettim içimden,sonra kendımi kızdım sonra komik anlarımı sıraladım gozlerımın onunde sevgılı okurlarım bılıyorum ben son derece farklı bir insanım:))düşmücem diye naralar atıyordu ruhum her adımımda cam dalları camurla bırlesınce ayakkabılarda converse olunca dusunun yuruyusumu:))
gaziemire indiğimizde yıne bır kahvede oturduk...dısarda yer kalmadı halıyle ıcerı gectık kıraathane kahvehane ne dersenız deyın koca gobekli amcalar okey oynuyordu sağımda solumda...korsan foto çekmeliyim kızlar bu goruntu kacmaz dedıgınde
ben daha oncede kahveye gırmıstım dedım şaşkın gözler üzerimdeyken ben o anlara gıdıverdım...yağmurlu bir akşamdı geldi ve geçti gözlerimden...