25 Aralık 2010 Cumartesi

uykusuz gecelerim yorgun sabahlara gebe...

neden uyuyamıyorum diye düşünüyorum,,,tavana dikiyorum gözlerimi gecenin kör saatinde...yastıkla kavgam bitiyor yorganla başlıyor...
aslına bakarsan şu sıralar en ihtiyacım olan şey uyku ve sessizlik...
bedenım fazlasıyla yorgun,,,ruhuma aldırış etmıyorum bile...
eninde sonunda bir yol yordam buluyorum nasılsa...birilerinin üstünü karalıyorum,birilerine hiç olmadı açık kapı bırakıyorum...
sana beylik sözler edemem yaşadıklarım gördüğüm hayatların yanında belkide sıfır...
hayatla ilgili sözler söyleyecek kadar çok yaşamadım belkide...şaşırıyorum ben bile kendime...her günü iyi yapacak bir bahanem var bir şekilde bağıra bağıara ağlayasım geliyor iş yerinde ne işim var benim burda diyorum çoğu kez...çıkıyorum en üst kata rüzgar üşütsede aldırmıyorum küçükken ağlamak isteidğimde,küstüğümde masanın altında girdiğim gibi saklanıyorum nasılsa...o anlarda başlıyor sabır çığlıklarım...türlü türlü haifletici sebepler buluyorum ya işin olmasaydı ya çalışmasaydın başlıyorum ve yine takıyorum maskemi doğru iş başına...zorluyor yoruyor ama bazen ufakta olsa mutlu ediyor hayat...