22 Temmuz 2011 Cuma

karma

yogun iş temposu içinde günler anlamsızca evet kabul ediyorum bomboş devam ediyor,,,asosyal dıyen ınsanlara katılıyorum ama kızmıyor değilim belki bu iş temposu böyle yogun olaylı bir aile içinde olsaydınız beni anlardınız...
haftaiçi biz genelde sofrada bulusuruz dördümüz yemek sohbetlerimiz meşhur...4 kişi oturup saatlerce sohbet ettıgımız pek nadir görülür birşeydir..üniversiteden gelsdiğim yıllar elimden düşmeyen telefonum,netten kalkmayan bir kafaya sahiptim...yıllar geçti telefonu cantamada bilgisayarıda sehpanın üstünde bıraktım,,,dün akşamda ölece blkonda masanın etrafına baktım hepımız sohbet edebılıyoruz tartısmadan yargılamadan bagırmadan babama baktım,,,annemıde kaybetmekten korkarımda babamı daha fazla belkı bununla burun buruna geldı dıye,,,babama baktım anlık dusundum yoklugunu babam evet umursamasızca para harcayan,kızdı mı dagları devıren,ama kafamı gogsune koydugumda guvenebıldıgım tek adam,,,naparsam yapayım arkasını donmeyecek tek adam,,,sevgısınden bı kere bıle suphe etmıyecegım,,,agladıgımda cnı acıyan adam,,,
bugun öğlen aradıgımda babam kaza yapmıs ogrendım evet korkuyorum sevdıklerımı kaybetmekten korkuyorum,,,herşey yolunda cok sukur evrene ne yollarsan evren tekara sana sunuyor işte...

Hiç yorum yok: