30 Aralık 2012 Pazar

ve oldugu noktada topraga saplanmıs çivi kadar acı veren,soguk yalnızlıkla çaba veren ben...ustume basıp cıgneyenlerle daha dıbe gomuldum cogu kez sonra yıne bır sel basladı gözyaşlarımla supurdu toprakları gözyaşım kıyıdan köşeden filizlendi çimen tam çiceklenecek döktüm tohumlarımı...beklenen güneş hep açtı aslında gün doğdu gecenin soğuğu poyraz oldu özlem oldu,inceden bir sızı oldu...geceleri daha bir zordur hesaplaşmalarınla başlarsın,anılarınla devam edersin hırçınlaşırsın çoğu zaman keşkelere iyikiler eklersin insanoğlu bahanelere tutsaktır aslında...katilin bile günahına bahanesi vardır her zaman,kalp denilen yerdeki o ufacık vicdan bahanelere tutsaktır çoğu zaman...anılar tatlıysa,dert yok oluverir...iki gözden sicim gibi akan yaşlar bir anda gülümse olabilir...gülüşüne bakıp,mutlu olmayı özledim...

10 Kasım 2012 Cumartesi


aylar sonra burdayım,yazmayı özledim,konuşmayı ne kadar seviyorsam yazmayıda o kadar çok seviyorum aslında...zamanın kısırdöngüsünde yorgun düşüyorum,yatağa sığınmış buluyorum sonrada kendimi...huzur yastığımda çünkü tüm gözlerden uzağım,önyargılardan kuruntulardan,laflardan sözlerden gün içinde uğraştığım onca saçmalık içinde hayallere dalabildiğim,anılara tekrar geri dönebildiğim tek yer... aşka yine kapılıyorum,özlemişim hızlı çarpıntıyı hissetmeyi...uzagımda oldugunu bılıyorum mesafelerın yenılemeyecek kadar uzak olmadıgını da...yapabılır mıyım bılmıyorumda,onun ne dusundugu de dıgerlerınde oldugu gıbı umrunda değil,sonunda üzüleceğimide biliyorum...gelgitler yaşıyor,kararsız ürkek saçma davranışlar içinde tanımıyorum ki anlamlar yükleyeyim davranışlarına...korkmuyor değilim ama artık sevilmek istiyorum... her giden bir parçamı götürdü,inançlarımı,hayallerimi,dostumu,sırdaşımı...günler aylar geçiyor yıllar geçiyor belkıde çıkıp geliyorlar...bu vicdan niye gitmeyi tercih ederken ben yine aynı bendim dönüp arkanıza bakmayın şu vicdanınızla savaşmayın diyesim geliyor yutkunuyorum...şaşırtmıyor kimse herkes bilindik tanıdık aslında...durup seyrediyorum öylece sahtelikler içinde,kazıp düştükleri kuyuya bir el daha çekme derdinde adına ne koparırsam fayda bile diyorlar... nolacagını bilmediğim bir yola giriyorum belkıde yıne üzüleceğimi bile bile...bir umut benımkısı de bakalım...

14 Ekim 2012 Pazar


ve bakmazsan görmezsin,düşünmücem diye şartlandırırsan kendini düşünmezsin...düşünmke istemiyorum,hatırlamak istemiyorum,görmek istemiyorum gözlerim hiç olmadık zamanlarda dolsun istemiyorum...ama doluyorlar gereksiz yere... her telefon görüşmesinden sonra yolun acık olsunda bıten cumleler kesık huzurusz bır sesle...her konusmaya basladıgında o huzurlu muzıp haller...anılarla baslayıp,gulen yüzlere dolu dolu gözler...yuzyuze goruselım dıye baslayan her cumlelnın sonnda kavgalar...ben secmemısken bu sonu ben sekıl vermemısken buna ben nıye cekıyorum bu sacmalıgı anlamıyorum...istersem yaparım demiştim,yapıcam da...

20 Ağustos 2012 Pazartesi


efil efil esen rüzgarın yaratığı o yaprakların sesi bana ninni gibi geliyor bu akşam,apartın bahçedeki hamağa kurulmusum hamak sağa sola yalpalıyor bir şarhoş gibi... klasikleşmiş bayramlardan deişik bir bayram yaşayalım dedim,evdeki herkes ne kadar yorgun oldugumu anlayınca sonunda burda aldık solugu...rakı sofrası kuruldu gecenın ılerleyen vakıtlerınde ufak kuzenler uyuyunca herkes bi ayrı çoştu tabii annnelerıne mı bana mı özgürlük bilmiorum gerçi:=) kafamı allak mullak eden casperin pişmalıklarına benim hüznümü eklersen berbat haftalar geçiriyorum...yapmam gerekenin ne oldugunu bılıyorum uygulamam gereken sabrın neresındeyım bılmıyorum.eskısı kadar sabırlı değilim kimseye herkes yine birşeyler bekliyor birşeyler istiyor bende beklentiler beni yoruyor çünkü kimseye yetemiyorum. mutsuz bir bereberliktense tek başına mutsuz kalmayı tercih ediyorum,belki 3 yıldır kaidesi bozulmaz yalnızlıgın yegane sebebide bu...araya giren insanlar olmadı değil oldu hepsi bir anı bıraktı dedim ya sonu yoktu,mutsuzdum...olmuyor kimseyle şartlandırmada değilde bişeyler hep eksik kalıyor,tamamlamak için uğraşacak hevesim yok,heyecanım yok,,,

13 Ağustos 2012 Pazartesi

balkodaki evin en eski eşyası yıllarımın geçtiği koltukta oturmuşum izmirin ufak bir kısmına bakıyorum...fonda ''çok aşığın var diyorlar' nasıl bir şarkıdır o öyle... düşlediğin şeylere ulaşamamak zor,,,ve her fotografta mutlu ıkı yuz derken baska ıkı yuz derken baska baska...giden herkese mutluluklar dılemıstım ama onlar giderken mutluluk bırakmadı...

16 Temmuz 2012 Pazartesi

yalnızlıgın da dogum gunu olur mu hiç dediğini duyar gibiyim evet olur,,,

2 Haziran 2012 Cumartesi

özgürüm

birşeylerin nedenlerini ararken buluyorum kendimi,,,neden burdayım ki ben le başlayan cümlelerim geçmişin hataları cevap verirken geleceğe bir umutla devam ediyor.Bir nedene bağlanması da gerekmiyor zaten, kimi şeylerin nedeni yalnızca kendileri olmalı ve öyle kalmalı. Üstelik, insana kendi yaşamı bile büyük geliyor kimi zaman; ne yapsa, kimi sevse, kimlerce sevilse, hangi işlerle uğraşsa ve nerelerde gezip dolaşsa, bir türlü dolduramıyor. Her şeye karşın derin boşluklar kalıyor önümüzde arkamızda. sevilemedeğimiz,sevemediğimiz,sevipte erken pes ettiğimiz için savunmalı tüm duygularımız...koyverdik mi biliriz ki yok ederiz kendimizi elimizdeki sabun köpükleniverir çocukken yaptıgımız baloncuklar gibi patlar mutluluklarımız avucumuz acık sadece bakarız masumca...gidemediğimiz,gitmeyi beceremediğimiz,derin anılara,kafamızı yaslayıp hayaller kurdugumuz otobus camlarına,sımsıkı sarılıp cektırdıgımız fotograflara gücenmiştir tüm ayrılıklar... her gelen toplayıp bavuluna anıları toplayıp gıtseydı boyle can kırıklarıyla kalmazdı ruhum,,,gidenler dostum oldu,sevdiğim oldu,eski komşum oldu,azraile yenik düşen bir el oldu...güle oynaya gitmediler elbette,ama giderken dönmeyeceklerini bilseydim önemli olabilirdi benim için...döneceklerini bile bile gittiler ama artık özgürüm.uykusuz geçen onca katran kara geceye rağmen yorgun değilim... herkesin hayatı bir makamla başlar...duyguları,ufak büyük bütün yaşantılarına,duygularına ve nefretlerine, hasretlerine, bütünüyle bugününe yön veren o asıl gerçekler işte...hepimizin hayatı bambaşka gerçeklere kurgunladığında farklıyız işte.bazılarımız aynı gerçeklerle başlamışımız makama,bazılarımız kendinden büyük gerçeklerinin peşinde hala...bazılarının hayatıda hala kendi gerçeğini aramakta...bana benzeşmeyen tüm gerçekler gittiler ve o yüzden özgürüm,,,,

8 Ocak 2012 Pazar

sağlıcakla yeni bir blogla özgürce yazmaya devam....
(benı tanıyan ınsanların okuyupta yaptıgı anlamsız tavırları onlemek amacıyla alınmıs bır karardır...)