2 Haziran 2012 Cumartesi

özgürüm

birşeylerin nedenlerini ararken buluyorum kendimi,,,neden burdayım ki ben le başlayan cümlelerim geçmişin hataları cevap verirken geleceğe bir umutla devam ediyor.Bir nedene bağlanması da gerekmiyor zaten, kimi şeylerin nedeni yalnızca kendileri olmalı ve öyle kalmalı. Üstelik, insana kendi yaşamı bile büyük geliyor kimi zaman; ne yapsa, kimi sevse, kimlerce sevilse, hangi işlerle uğraşsa ve nerelerde gezip dolaşsa, bir türlü dolduramıyor. Her şeye karşın derin boşluklar kalıyor önümüzde arkamızda. sevilemedeğimiz,sevemediğimiz,sevipte erken pes ettiğimiz için savunmalı tüm duygularımız...koyverdik mi biliriz ki yok ederiz kendimizi elimizdeki sabun köpükleniverir çocukken yaptıgımız baloncuklar gibi patlar mutluluklarımız avucumuz acık sadece bakarız masumca...gidemediğimiz,gitmeyi beceremediğimiz,derin anılara,kafamızı yaslayıp hayaller kurdugumuz otobus camlarına,sımsıkı sarılıp cektırdıgımız fotograflara gücenmiştir tüm ayrılıklar... her gelen toplayıp bavuluna anıları toplayıp gıtseydı boyle can kırıklarıyla kalmazdı ruhum,,,gidenler dostum oldu,sevdiğim oldu,eski komşum oldu,azraile yenik düşen bir el oldu...güle oynaya gitmediler elbette,ama giderken dönmeyeceklerini bilseydim önemli olabilirdi benim için...döneceklerini bile bile gittiler ama artık özgürüm.uykusuz geçen onca katran kara geceye rağmen yorgun değilim... herkesin hayatı bir makamla başlar...duyguları,ufak büyük bütün yaşantılarına,duygularına ve nefretlerine, hasretlerine, bütünüyle bugününe yön veren o asıl gerçekler işte...hepimizin hayatı bambaşka gerçeklere kurgunladığında farklıyız işte.bazılarımız aynı gerçeklerle başlamışımız makama,bazılarımız kendinden büyük gerçeklerinin peşinde hala...bazılarının hayatıda hala kendi gerçeğini aramakta...bana benzeşmeyen tüm gerçekler gittiler ve o yüzden özgürüm,,,,