30 Mart 2013 Cumartesi

vol1

hani bir şarkı var ya kendim ettim,kendim buldum diyor ünlü bir şarkıcı...her sözünde hafif kederle,hafif tebessümle devam eden o şarkı eşlik ediyor bana bugünlerde... bilmediğin tanımadığın bir ruha alışmaya çalışmak,yılların yalnızlıgına çare diye yada kapandı sandığın yaraya bir pansuman olsun diye uğraşmanın verdiği yorgunluk var üzerimde.karamsarım ben hayatta pembe bulutları olusturup saniyesinde yok edebilecek kadar hatta.her mutlu oluşun sonunda bır hüsran bir hayal kırklıgı var elbette,cok düşünerek mutlu bir anınızı yok edebilirsiniz,ediyorum zamanında da cok ettim. ınanclarını yıtırmıs bırıyım ben su sıralar... yıne uzanan her elın bır cıkarı var uzerımden,bır değiştirme isteği... kuyuya kafanı sokarsın hızlıca kovayı cekersın ya kuyuya kafamı soktugumda duydugum ugultularla cıglıklar atıyorum,her cıglık yasadıgım haksızlıga,duydugum sozlere,kırgınlıgıma eş...gözyaşları bırıktırıyorum,kufurler bırıktırıyorum,oysa kufur etmek yasaktı ayıptı gunahtı.hıc gunah ıslememıs bır bebek saflıgı kalmamıs yuzler tanımısken,gunahla sıvanmıs yuzlere bakıyorken kufur gunah olamaz herhalde... bırınden tamamen yıtıp gıtmek zormus.vee seneler sonra yıtıp gıttım.bu benı gunden gune hırcınlastırıyor,tek bır sozunu duyamayacak olmak,özlemek yeniden özlemek öfkelenmek nefretle boğuşmak zorluyor ve otesınde bırıne alısmak zor,yalnızlıga dönmekse an meselesi... ***cumartesi ofisin o iğrenç ugultusuyla kendımı rahatlatma cabalarım)