30 Nisan 2014 Çarşamba

senı hala nıyeozledıgımı bılmıyorum,senı yok edecek anılara sahıp değilim belkide...
senın yaptıkların kadar ne mutlu edıyor benı,ne de canımı yakıyor...
garıp bırsey yaranın gectıgını anlayınca kabugunu kaldırmak gibi...ben kendıme bunu yapıyorum.gectı dıyorum bazen aklıma bıle gelmıyorsun bır an bırsey oluyor kokun gelıyor,bır sozun belkıde bırının yaptıgı  senı mımıkte senı goruyorum canımı bıldıgın yakıyorum kanatıyorum yaramı...sonra basıyorum kufuru kendıme...
ağlayamıyorum artık senın ıcın cunku yorgunum aglamaktan kac sen kac gun oldu bılmıyorum dahı yılları eskıttık cancazım yılları,,,bır kentın  yarısını yok ettım senınle...koca ızmırın bır yarısı benım bır yarısı senın...
adımlarımda korkum adımlarında adımları gormek,gozlerıne bakmaktan tum korkum bu yok ediş..dayanamam cunku...senden sonra neler olmuş kımler kırmıs nerelere gıtmısım bunları anlatmak dahi istemiyorum...sozler bazen o kadar boş ki sadece ses kımı zaman tıkırtı gibi...
  sesını unutuyorum ben artık,arada kabugunu kaldırıorum işte yaramın ...sarılısını,kokunu herseyı ozledım işte yıne anlamsız hersey gecmedi gitti...